مصیبت وارده در حادثه دلخراش علم کوه را به جامعه کوهنوردی و خانواده داغدار آن عزیزان از دست رفته تسلیت عرض می نمایم .

رضا آموزگار

خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ گردشگری ـ عباس محمدی ـ فدراسیون كوهنوردی اعلام كرد كه به علت بارش برف و نامساعد بودن شرایط جوی از رفتن به كوهستان خودداری كنید. هر علاقه‌مند به كوهنوردی و بسیاری از مردم بارها مضمون شبیه به این را در زمستان از رسانه‌های گوناگون شنیده یا دیده‌اند.

اما اگر آن دوستدار كوهنوردی در كار خود جدی‌تر باشد، حتما در باشگاهی كه عضو آن است، یا در لابه‌لای صفحه‌های نشریات و كتاب‌های كوهنوردی، دیده است كه فصل زمستان فصل تدارك چینی و جنب‌وجوش عده‌ای خاص برای «برنامه زمستانی» است.

 چرا صعود در زمستان؟

چرا صعود در زمستان؟ كوهنوردی جدی در غیر زمستان هم بی‌خطر نیست، پس چرا در فصل پربرف كه هوایی سردتر و متغیر و روزهای بسیار كوتاه دارد؟! پاسخ ساده است. اطلاعیه فدراسیون (یا دیگر سازمان‌ها) كه به آن اشاره شده، برای عموم مردم است كه توقع‌شان از كوهنوردی اجرای یك برنامه با كم‌ترین خطر ممكن، به منظور تفریح یا اجرای ورزشی سبك و «سالم» است. اما گروه‌های كوچكی از كوهنوردی هستند كه مصداق این سخن «كریس بانینگتون» ـ كوهنورد و كوه‌نویس بزرگ ـ هستند: "یك جاذبه بزرگ كوهنوردی، لذت تشنه‌آور خطر كردن است ...".

 دست و پنجه نرم كردن با سخت‌ترین شرایط (هوای سردتر، برف سنگین‌تر، بادهای سخت‌تر، روزهای كوتاه‌تر)، دیدن آن روی با شكوه‌تر و وحشی‌تر كوهستان و برخورداری از سكوت آسمانی‌ آن و به جا گذاشتن ركورد، از انگیزه‌های كوهنوردانی است كه در زمستان به كوه می‌زنند.

اما صعود زمستانی برای كسانی است كه در كوهنوردی تابستانی مهارت یافته‌اند، آموزش كافی دیده‌اند و به وسایل مناسب مجهزند. 

اهمیت و اولویت این سه عاملی كه به آن اشاره كردم، به همین ترتیب است. یعنی برای كار زمستانی، پیش از هر چیز باید تجربه‌ خوبی در كوهپیمایی عادی به دست آورد، آموزش‌های تئوریك (با مطالعه و شیوه‌ی چهره به چهره) را دوره كرد و دست آخر تجهیزات لازم را تهیه و به آنها اعتماد كرد. به بیان دیگر، این وسایل خوب نیست كه شما را قادر به اجرای یك برنامه‌ ناموفق یا كم‌خطر زمستانی می‌كند، بلكه تجربه و دانش شماست كه بخش عمده‌‌ كار را تضمین می‌كند. همین جا لازم به توضیح است كه تجربه و دانش، دفع‌كننده‌ حتمی خطرهای كوه‌نوردی زمستانی (و به طور كلی هر نوع كوهنوردی دیگر) نیست، بلكه سبب آن می‌شود كه در میدان سخت و بی‌ترحم این ورزش خوب بازی كنید و مرتكب خطاهای فاحش نشوید(شاید!). رفتن به كوه در زمستان، بدون تمرین و بی‌آنكه بر جزئیات فنی كار مسلط باشید، اقدام به خودكشی است- حتی اگر جدیدترین و گران‌بهاترین وسایل را با خود داشته باشید، اما اگر بهترین پوشاك و چادر را نداشته باشید،‌ ممكن است كه تجربه و دانش‌تان شما را زنده نگه دارد؛ چه با فرمان به موقعی كه برای برگشت می‌دهد، و چه با اجرای ریزه‌كاری‌های فنی یا ابتكار زدن‌های مكارانه.

 كوهنوردی زمستانه، آمیزه‌ تجربه و شور

كوه در زمستان جلوه‌ای پرشكوه و دیدنی دارد، اما وای اگر آن روی تند خوی‌اش بالا بیاید! هیچ كس نمی‌تواند بگوید كه "كوه مرا دوست دارد و آزارم نمی‌دهد". در واقع كوه همه را دوست دارد و زیبایی و نعمت‌های خود را به همگان چه پا بر آن بگذارد یا نه – ارزانی می‌دارد،‌ اما او به راه خود می‌رود و معصومیت آن خالی از خصلت وحشیانه و خشن نیست. «جوری كوكوچا» (كوهنورد اعجوبه‌ای كه اندك زمانی پس از «رینهولد مسنر» موفق به صعود 14 قله‌ی بالای هشت هزار متر شد در مدتی بسیار كمتر از مسنر، به جز اولین هشت هزارمتری خود، بقیه را در زمستان یا از مسیرهای نو صعود كرد) گفته بود كه كوه‌ها با او مهربانند. ولی او در سال 1989 در برنامه صعود جبهه‌ جنوبی «لوتسه» سقوط كرد و كشته شد.

 ذوق و دیدن ستیغ‌ها و دامنه‌های پربرف و اشتیاق درگیری با مشكلات، نمی‌تواند جایگزین تمرین‌هایی كه لازمه‌ روبه‌رو شدن با شرایط سخت زمستانی است بشود، برای داشتن یك صعود زمستانی خوب، باید مسیر را در تابستان صعود كرده باشید و یا دست كم اطلاعات مسیر مورد نظر را خوب جمع كرده باشید و كوهنوردی مشابه را در جاهای دیگر به انجام رسانده باشید.

برای یادگیری كوهنوردی به ویژه ریزه‌كاری‌های كار فنی و زمستانی، هیچ‌جا بهتر از گروه‌ها و باشگاه‌های كوهنوردی نیست. در این جاها می‌توان از تجربه‌ دیگران برخوردار شد، با دیدن كارهای دیگران انگیزه یافت، برای اجرای برنامه‌ خود «پا» پیدا كرد و با تأثیر «هم نیروزایی»، synergic ، كار گروهی به توانی بالاتر از جمع ساده‌ی توانایی‌های فردی دست یافت. حتی كسانی كه كارهای برجسته انفرادی انجام داده‌اند (برای مثال در ایران؛ زنده یاد جلال فروزان و محمد نوری) دانش و تجربه خود را در جریان كار گروهی و در گروه‌های كوهنوردی به دست آورده‌اند. این افراد پس از رسیدن به حدی از قابلیت، ممكن است به دلایلی و در چند روز كاری هم به برنامه های انفرادی دست بزنند.

 چند نكته

كوهنوردی در زمستان كاری جدی است كه خطرهایی در بر دارد. بدانید كه چه می‌كنید و بكوشید كه خانواده‌ و نزدیكان شما هم از واقعیت‌های كار مورد علاقه‌تان اطلاعاتی داشته باشند. خود را با بیمه‌های مناسب پوشش دهید.

بدون آن كه در كوهنوردی غیر زمستانی مهارت یافته باشید، در زمستان به كوه نروید.

گاه كوهنوردی در ماههای خارج از فصل رسمی زمستان هم می‌تواند به اندازه‌‌ای و حتی بیشتر از صعود زمستانی دشوار یا خطرناك باشد. فروردین ماه می‌تواند هوای بسیار متغیر و پرخطری داشته باشد، چند نفر از برترین كوهنوردان دماوندپیمای ایران در فروردین جان خود را در راه صعود به قله دماوند از دست داده‌اند: مجید بنی‌هاشمی، فرامرز فرامرزپور و پسرش مرتضی، و جلال فروزان.

گروههای كوچك (6-5 نفره) تركیب خوبی برای صعود زمستانی است. در چنین گروهی هم قابلیت تحرك زیاد است، هم امكان امداد در شرایط اضطراری هست، و هم به راحتی می‌توان پسماندها را جمع‌آوری كرده و از آلوده‌سازی و تخریب محیط جلوگیری كرد.

در انتخاب وسایل خوب دقت كنید: لازم نیست جدیدترین كفش و پوشاك موجود در بازار را بخرید، با كوهنوردان با تجربه مشورت كنید و وسایل خود را در برنامه‌های یك روزه زمستانی یا در مسیرهای شناخته شده و مطمئن امتحان كنید و چیزهای اضافه با خود نبرید. باركشی در شیب‌های پوشیده از برف طاقت‌فرسا است.

حدود سه برابر زمانی كه صرف یك صعود در تابستان می‌كنید، برای همان صعود در فصل زمستان در نظر بگیرید.

شیوه‌های مقابله با سرمازدگی و دیگر خطرها را فرابگیرد. اصول جست‌وجو و نجات را در برنامه‌های پیش از صعود‌های بزرگ تمرین كنید.

یاد بگیرید كه كارهایی مانند بستن بند كفش، عكاسی، حمایت كردن و هر كار دیگری با وسایل كوهنوری را با دستكش انجام دهید.

عینك مناسب (ضد UV) و كرم ضدآفتاب را فراموش نكنید.

جانورانی مانند بزكوهی و میش، در زمستان باردار هستند، و در مواردی ممكن است به علت گرسنگی و خستگی توان فرار نداشته باشند. با آنها مهربان باشید و آسوده‌شان بگذارید. حیواناتی مانند خرس هم ممكن است در سوراخ‌ها و غارها در حالت نیمه خواب باشند به این گونه مكان ها نزدیك نشوید.

از سوزاندن شاخه درختان و بوته‌ها برای گرم كردن خود بپرهیزید.

برگرفته شده از خبرگزاری میراث فرهنگی

لینک این مطلب ...

دوره کارآموزی کوهپیمایی با اعطای مدرک رسمی فدراسیون کوهنوردی (ویژه آقایان)

پنجشنبه ۲۸/۱۰/۸۵ ساعت ۰۶:۱۵ میدان سربند کنار مجسمه کوهنورد . (مدت دوره : ۲ روز)

مدارک لازم :

کپی شناسنامه - ۲ قطعه عکس۴ × ۳ - کارت بیمه ورزشی - مبلغ ۱۵ هزار تومان شهریه دوره

مربی :

آقای بیاتی

Http://kouhnavard.ir

نوری خیره كننده و صدایی مهیب و كوبنده ! ؛ معمولا اینها تنها شاخصه هایی هستند كه ما از آذرخش (صاعقه) می شناسیم .
نامهایی كه ساكنان مناطق مختلف روی این پدیده گذاشته اند نیز اغلب بر گرفته از همین دو ویژگی آذرخش (صاعقه)  است ؛
شیرازی ها می گویند " غّره تراق "، تهرانی ها "رعد و برق " ، افغانی ها "تانا " و اروپاییان " تندر" صدایش می كنند .

خبرگزاری دانشجویان ایران

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۱۰ دی ۱٣٨۵ -  ٣۱ دسامبر ۲۰۰۶

در حالیکه بر اساس مصوبه استان مازندران دولت مقرر شده است در جهت تسریع در اجرای بهسازی و تکمیل جاده نور ـ چمستان ـ آمل و عملیات احداث راه اصلی بلده ـ گرمابدر به لواسان اقدام شود، مدیرکل سابق محیط زیست استان تهران از این جاده به عنوان یکی از دلخراش‌ترین فاجعه‌های زیست‌محیطی کشور یاد می کند ...

در حالیکه بر اساس مصوبه استان مازندران دولت مقرر شده است در جهت تسریع در اجرای بهسازی و تکمیل جاده نور ـ چمستان ـ آمل و عملیات احداث راه اصلی بلده ـ گرمابدر به لواسان اقدام شود، مدیرکل سابق محیط زیست استان تهران از این جاده به عنوان یکی از دلخراش‌ترین فاجعه‌های زیست‌محیطی کشور یاد کرد و گفت: به طور قطع و یقین هیچیک از ارزیابان متعهد و متخصصین کشور نمی‌توانند توجیهات حتی نیمه مستدل و مثبتی را بر این پروژه ارایه کنند.
به گفته کارشناسان، این جاده که از وسط منطقه حفاظت‌شده البرز مرکزی عبور می‌کند با عبور از پارک ملی لار و رودخانه حفاظت‌شده لار یکی از اکوسیستم‌های بسیار حساس کشور را تخریب خواهد کرد. از سوی دیگر معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست نیز ضمن اعلام مخالفت با احداث جاده از داخل پارک ملی لار گفته است: تعرضات از سوی برخی دستگاه‌های دولتی و غیردولتی به مناطق تحت حفاظت سازمان بسیار زیاد و وحشتناک است و در صورت ادامه روند فعلی مجبوریم نام برخی مناطق را از فهرست حفاظت حذف کنیم!
در حالی که بسیاری از کارشناسان تاکید می‌کنند که احداث جاده از داخل پارک ملی لار خسارت سنگین و غیرقابل جبرانی به منطقه وارد می‌کند، رییس سازمان حفاظت محیط زیست نیز گفته است که ردشدن جاده از داخل پارک ملی لار هیچ ضرورتی ندارد.
 
مدیرکل سابق محیط زیست استان تهران:
یکی از دلخراش‌ترین فاجعه‌های زیست‌محیطی کشور با احداث جاده لار به وقوع می‌پیوندد
دکتر محمد حسن پیراسته، کارشناس محیط زیست و مدیرکل سابق محیط زیست استان تهران در این خصوص به ایسنا گفت: در گذشته نیز چند بار موضوع احداث جاده داخل پارک ملی لار غیرقابل توجیه از مناطق یونیک و صعب‌العبور مطرح بوده که هر بار ضمن تحلیل منطقی آثار زیانبار پروژه و تبعات منفی حاصل از احداث چنین مسیری مسوولان مجاب شدند. ولی به قرار اطلاع موضوع با رویکردی جدید و بدون توجه به جنبه‌های زیست‌محیطی و کارشناسی پروژه مورد بررسی و تصویب قرار گرفته است.
وی تصریح کرد: احداث این جاده به عنوان یکی از دلخراش‌ترین فاجعه‌های زیست‌محیطی کشور خواهد بود.
این کارشناس محیط زیست افزود: این پروژه فاقد گزارش ارزیابی زیست‌محیطی است و به طور قطع و یقین هیچیک از ارزیابان متعهد و متخصصین کشور نمی‌توانند توجیهات حتی نیمه مستدل و مثبتی را بر این پروژه ارایه کنند.
وی گفت: با احداث این جاده تنها منبع آب پاک شرب تهران که نقش بسیار اساسی هم اکنون بر رقیق‌سازی آلودگی آب سد لتیان جهت انجام تصفیه و هدایت به شهر تهران دارد از چرخه سلامت خارج خواهد شد، و این در حالیست که مصوبه شورای عالی امنیت ملی و دادستانی کل کشور، سازمان حفاظت محیط زیست و دیگر ارگان‌های مرتبط را ملزم به اعمال مقررات و دستورالعمل‌های حاکم بر حفظ سلامت آب شرب سد لتیان کرده است که با این تعبیر این مسوولیت نیز لوث خواهد شد.
پیراسته خاطرنشان کرد: این جاده هیچگونه تویجه اقتصادی نداشته و در خوش‌بینانه‌ترین تحلیل در طول یکسال بدون تردید بین ۴ تا ۶ ماه به جهت بارش برف و ریزش‌های آسمانی بسته خواهد بود و البته شیب‌های تند مسیر نیز بروز رانش و تخریب و فرسایش منطقه را تشدید خواهد کرد.
وی با اشاره به این که احداث این جاده پارک ملی لار را که اثر طبیعی ملی قله سرافراز دماوند را نیز در آغوش دارد به طور کامل نابود خواهد کرد تاکید کرد: بدین ترتیب یکی از مهمترین و غنی‌ترین میراث‌های طبیعی کشور فنا خواهد شد و از حفاظت و مدیریت منطقه را سخت و دشوار خواهد کرد.
این کارشناس محیط زیست به ایسنا گفت: هم اینک منطقه لواسانات و بویژه محور اوشان ـ فشم از ناامنی و تهدید حتمی ترافیک رنج می‌برد و به جهت کوهستانی بودن و رانشی بودن مسیر و شیب‌های تند فعلا تدبیری برای حل معضل میسر و متصور نیست که با احداث این پروژه مخرب و غیرقابل توجیه و بارگذاری‌های غیرقابل تحمل محیطی بر این محور تنها باید شاهد خسران‌های روحی جسمی و اقتصادی تفرجگری ناشی از این پروژه باشیم.
مدیرکل سابق محیط زیست استان تهران در پایان تصریح کرد: مسلما احداث چنین جاده‌ای مترادف با رونق اقتصادی بیشتر اراضی همجوار در مسیر خواهد بود که خود باعث تغییر سیمای طبیعی و جاذب کنونی و زوال تدریجی این منابع حیاتی و تهدید بانک ژنی فون و فلور منطقه کوهستانی لار خواهد شد.
 
سرپرست معاونت محیط انسانی سازمان حفاظت محیط زیست:
احداث جاده در داخل پارک ملی لار نیازمند تایید گزارش ارزیابی زیست‌محیطی است
دکتر اصیلیان، سرپرست معاونت محیط انسانی سازمان حفاظت محیط زیست نیز با اشاره به این که تسریع در اجرای بهسازی و تکمیل جاده نور ـ چمستان ـ آمل و عملیات احداث راه اصلی بلده ـ گرمابدر جزو مصوبات استانی دولت در مازندران بوده است، گفت: بر اساس قانون باید تمام نکات زیست‌محیطی در این پروژه مورد توجه قرار گرفته و ارزیابی‌های لازم انجام شود و در صورت تایید گزارش، اجازه احداث جاده داده می‌شود.
وی با تاکید بر این که پارک‌های ملی از بالاترین درجه حفاظتی برخوردارند و برخی از آنها مورد توجه مجامع بین‌المللی بوده و باید حفاظت شوند، خاطرنشان کرد: برای هرگونه اقدام در پارک ملی باید تمام جوانب در نظر گرفته شود.
سرپرست معاونت محیط انسانی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به این که اگر هیچ گزینه دیگری برای احداث جاده وجود نداشته باشد، باید مطالعات کارشناسی دقیق انجام شده و اگر صلاح باشد جاده احداث می‌شود، تاکید کرد: اگر ببینیم احداث جاده صلاح نیست، اعلام می‌کنیم.
اصیلیان با اشاره به اینکه مجری نباید هیچگونه عملیات عمرانی پیش از ارزیابی انجام دهد تاکید کرد: هنوز در این خصوص گزارشی به سازمان محیط زیست ارسال نشده است.
وی با اشاره به جلسه هفته گذشته با مدیرکل محیط زیست مازندران گفت: در این جلسه همچنین مصوبات تصویبی در مازندران مورد بررسی قرار گرفت.
سرپرست معاونت محیط انسانی سازمان حفاظت محیط زیست گفت: بر این اساس مقرر شد در خصوص احداث پالایشگاه در منطقه جویبار و پتروشیمی در قائم‌شهر مطالعات ارزیابی و مکانیابی لازم انجام شود که در صورت تایید گزارش ارزیابی اجازه احداث آنها داده می‌شود.
 
معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست:
به هیچ عنوان موافق احداث جاده از داخل پارک ملی لار نیستیم
دکتر دلاور نجفی، معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست در این خصوص در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه اگر در خصوص احداث جاده‌ی داخل پارک ملی لار از سازمان استعلام شود، بر مبنای موارد قانونی اقدام می‌کنیم، تاکید می‌کند: احداث جاده‌هایی از این دست که از داخل پارک‌های ملی عبور می‌کنند خلاف قواعد ملی و جهانی است و به هیچ عنوان موافق احداث جاده از داخل پارک ملی لار نیستیم.
وی با تاکید بر اینکه ما مناطق تحت مدیریت سازمان محیط زیست را با چنگ و دندان حفظ کرده‌ایم، خاطرنشان می‌کند: تعرضات تعدادی از دستگاه‌های دولتی و غیردولتی به مناطق تحت حفاظت سازمان بسیار زیاد و وحشتناک است و این در حالیست که شمار نیرو‌های حفاظتی ما محدود است.
معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: در صورت ادامه این روند مجبوریم درجه حفاظتی برخی از مناطق را کاهش دهیم و یا نام آنها را از فهرست مناطق حفاظت شده حذف کنیم.
وی به برخی تعرضات عمده به مناطق تحت حفاظت محیط زیست اشاره کرد و گفت: به عنوان مثال تنها بخش کوچکی از پارک ملی «سرخه‌حصار» در اختیار سازمان محیط زیست است و دستگاه‌های مختلفی در آنجا ادعای مالکیت داشته و فعالیت می‌کنند، از سوی دیگر در بخش عمده‌ای از این پارک ملی ساخت‌وساز شده و احداث جاده‌های مختلف، خطوط لوله و ... نیز از دیگر تعرضات به این پارک ملی است.
معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست تاکید می‌کند: حفاظت از مناطق ۴ گانه تنها وظیفه سازمان محیط زیست نیست و یک عزم ملی و فرابخشی در این زمینه نیاز است که این عزم ملی هم اکنون وجود ندارد.
 
رییس سازمان حفاظت محیط زیست:
ردشدن جاده از داخل پارک ملی لار هیچ ضرورتی ندارد
دکتر فاطمه واعظ جوادی، معاون رییس‌جمهوری و رییس سازمان حفاظت محیط زیست نیز در خصوص مصوبه اخیر دولت در استان مازندران گفت: قرار نبوده از داخل پارک ملی لار جاده عبور کند و مصوبه اخیر به معنای اقدام بدون مطالعه نبوده است.
وی افزود: بحث اصلی این بود که مطالعه‌ای انجام و مسیر و راهکارها مشخص شود.
رییس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به ارسال نامه برای رییس‌جمهوری مبنی بر حفاظت شده بودن پارک ملی لار به ایسنا گفت: در جلسه اخیر هیأت دولت مقرر شده کلیه هزینه‌های جاده‌سازی در منطقه لار بر تعریض و بهسازی جاده هراز گذاشته شود؛ چراکه جاده هراز مستقیما به داخل استان منتهی می‌شود و این درحالیست که لار در ارتفاع ۴ هزار متری قرار دارد.
 
مدیر کل محیط زیست استان تهران:
احداث جاده از داخل پارک ملی لار خسارت سنگین و غیرقابل جبرانی به منطقه وارد می‌کند
مهندس بزرگیان، مدیر کل محیط زیست استان تهران نیز با تاکید بر این که اگر جاده داخل پارک ملی لار احداث شود، خسارت سنگین و غیرقابل جبرانی به این منطقه وارد می‌شود، به ایسنا گفت: پارک ملی لار بهترین منطقه به لحاظ ارزش گردشگری و مهم‌ترین منطقه تامین آب شرب تهران است که درصورت احداث جاده در داخل آن به هر دوی آنها آسیب وارد می‌شود.
وی با تاکید بر این که معلوم نیست جاده را به چه قیمتی قرار است احداث کنند، افزود: آیا احداث یک جاده ارزش از بین رفتن فرصت گردشگری و ایجاد آلودگی در منابع آب شرب تهران را دارد؟
مدیر کل محیط زیست استان تهران با اشاره به اینکه جاده‌های کنونی می‌تواند شهرستان نور را سرویس‌دهی کند، می‌گوید: پارک ملی لار به لحاظ تامین آب شرب تهران و ارزش اکولوژیکی از حساسیت بالایی برخودار است.
وی با اشاره به اینکه قزل آلای رنگین کمان را در ایران تنها در دریاچه سد لار داریم تاکید می‌کند: این گونه جانوری یکی از گونه‌های نادر و با ارزش جهان است.
گفتنی است پارک ملی لار در دامنه جنوبی مرتفع‌ترین نقطه ایران در رشته کوههای البرز، با مساحت ٣۱ هزار هکتار در ۷۰ کیلومتری شمال شرقی شهر تهران قرار دارد.
این پارک ملی در سال ۱٣۵۴ با وسعت ۷٣ هزار و ۵۰۰ هکتار با عنوان «پارک ملی» تحت حفاظت قرار گرفت و از سال ۱٣۶۱ تا سال ۱٣٨۱ طبق مصوبه شورایعالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه حفاظت شده و از آن تاریخ تا کنون به عنوان پارک ملی اداره می‌شود.
ارتفاعات بلند و زیستگاههای امن در دو سوی دره زیبای لار بر عظمت این منطقه افزوده و چشم‌اندازها، چشمه‌سارها و رودخانه‌های پرآب همه نشانی از استواری و جذابیت این منطقه پرطراوت دارد.
پوشش گیاهی منطقه اکثرا مرتعی است و از انواع گندمیان پایا، بوته‌زارها و پوششهای آلپی تشکیل شده و در نقاط مرتفع، گونه ارس که در برخی مناطق از تراکم نبستا خوبی برخوردار است، گسترش دارد.
گونه‌های مهم گیاهی منطقه را انواع گیاهان دارویی، صنعتی و غذایی مانند قارچ، کاسنی، باریجه، آویشن، موسیر، پیازک، والک، کنگر، گزل، گلپر، چای کوهی، کما، گل گاو زبان، اسپند، شیرین بیان، چوبک، بارهنگ، شنگ و شقایق وحشی تشکیل می‌دهند.
گونه‌های جانوری منطقه متشکل از پستاندارانی نظیر کل و بز، قوچ و میش البرز مرکزی، خرس قهوه‌ای، پلنگ، گرگ، روباه، گراز و گربه وحشی هستند. از جامعه پرندگان، انواع پرندگان بومی و مهاجر نظیر کبک، عقاب، دلیجه، کبک دری، سارگپه و درنا دراین منطقه حضور دارند.
خزندگان و دوزیستان موجود در این منطقه را جانورانی مانند افعی دماوندی، افعی البرزی، مارمولک، بزمجه، لاک پشت و قورباغه تشکیل می‌دهند. از آبزیان بارز منطقه، ماهی قزل‌آلای خال قرمز را می‌توان نام برد.
این منطقه دارای ویژگیهای خاص و جوامع غنی گیاهی و جانوری است و وجود ماهی قزل‌آلای خال قرمز که از نادرترین گونه‌های آبزی جهان می‌باشد، اهمیت این مجموعه را دو چندان کرده است.
حوزه آبخیز لار افزون بر تامین قسمتی از آب آشامیدنی تهران بزرگ، می‌تواند نقش اقتصادی مهمی را به عنوان تفرجگاهی جذاب، مرکز دامپروری در حد ظرفیت، ذخائر دست نخورده طبیعی، چشمه‌های آب معدنی و اندوخته‌های اکولوژیکی ایفا کند.
پارک ملی لار با دارا بودن اکوسیستمهای متنوعی اعم از آبی و خشکی علاوه بر تنوع زیستگاهی، می‌تواند سالانه جمعیت زیادی از علاقه‌مندان طبیعت را جهت کوهنوردی، ماهیگیری، پیک‌نیک و کمپ پینگ به خود جلب کند.
جاده‌های ارتباطی متعدد در منطقه، تغییر کاربری اراضی و چرای بی‌رویه از جمله عوامل اصلی تهدید و تخریب این پارک ملی است.

فرستاده شده توسط آقای فریبرز روزبهانی

حركت اجسامی به شكل روان بر روی شیب های تند را بهمن گویند . بهمن یكی از پرخطرترین حوادث موجود در كوهنوردی است . بهمن می تواند به وسیله برف ، خاك ، سنگ و ... به وقوع بپیوندد .

اولین و بزرگترین بهمن در پرو :

در 10 ژانویه سال 1962 زلزله ای كه در منطقه كناری قله ی 6400 متری « هو آسكاران شمالی » آمد باعث شد بهمنی مهیب با سرعتی معادل kmh 58  شانزده كیلومتر را بپیماید و 4000 نفر را به كام مرگ بكشاند .

در اوایل ماه می  1970 در همان منطقه بهمنی به دلیل زلزله دیگر اتفاق افتاد تا 20000 كشته بگیرد وبه  « یونگی » معروف شود .

اوایل مارس 1910  اولین بهمن ثبت شده در تاریخ آمریكا به وقوع پیوست . در این بهمن دو قطار مسافربری دچار سانحه شدند این حادثه در حوالی كوههای « كاسكیر » اتفاق افتاد .

انواع بهمن : 

۱-بهمن پودری      خطرناک ترین نوع بهمن

۲-بهمن تخته ای

۳-بهمن آبکی

 علل بهمن :

1-       پر شیب بودن منطقه عبور . (+35 درجه)

2-       بارش تازه برف بر روی لایه های قدیمی .

3-       امواج صدا كه به برف ها بر خورد می كند .

4-       غلطیدن تكه ای از برف بر روی دیگر نقاط .

5-       برش بازوهای بهمن توسط افراد .

برای عبور از مناطق بهمن گیر چه باید كرد؟

1-       دكمه ها و زیپ های البسه خود را به خوبی  ببندید .

2-       از كلاه كولاك یا دهانه بند استفاده كنید . (دستمال گردن)

3-       به میزان حداقل پنجاه متر نخی با رنگ تیره به خود متصل كنید تا در صورت بر خورد با بهمن دیگران بتوانند شما را به راحتی پیدا كنند . (نخ بهمن)

4-       در هنگام بهمن وسایل سنگین و خطرناك مثل كوله پشتی و كلنگ را از خود جدا كنید .

5-       بر روی بهمن به سمت پایین شنا كنید . (سعی كنید بر روی بهمن بمانید)

6-       اگر در زیر بهمن گرفتار شدید به وسیله دستها راه تنفس خود را باز كنید .

7-       شیئ كوچك را در فضای تنفس خود رها كنید تا حالت قرار گرفتن خود را تشخیص دهید .

8-       بعد از تشخیص جهت به سمت بالا برفها را كنار بزنید .

مطلب فرستاده شده توسط آقای فریبرز روزبهانی از گروه همت شمیران

تصویر گرفته شده توسط آقای محمد والی نژاد .

مقدمه :: اوایل تابستان سال گذشته من در یک همایش که از سوی طراحان حرفه ای  تجهیزات کوهنوردی ترتیب داده شده بود در فرانسه شرکت کردم. در آنجا من از یکی از طراحان پوشاک خواستم تا برایم دقیقاً شرح دهد که چرا ما سردمان می شود؟  من اطلاعاتی در مورد انتقال حرارات از طریق هدایت(conduction)، انتقال(convection)  و تابش(radiation) می دانستم، اما پاسخی که وی داد مرا به شدت به فکر فرو برد. او گفت: "آنچه که همیشه باید به خاطر داشته باشی این است که چیزی به نام سرما وجود خارجی ندارد. فقدان گرما، سرماست."

من بعد از شنیدن این جمله عجیب به مقالات و کتابهای زیادی مراجعه کردم تا بتوانم مفهوم آن را بدرستی بفهمم. آنچه که با شما در میان می گذارم، مجموعه مطالبی است که از این کتابها و مقالات دریافته ام. من در طول زمستان گذشته سعی کردم تا این اطلاعات را محک بزنم و به این نتیجه رسیدم که مقاومت در مقابل سرما و صعود به قله های مرتفع در شرایط سخت علاوه بر داشتن اطلاعات فنی و تجهیزات مناسب احتیاج به یک عامل بسیار مهم دیگری دارد که من آنرا هنر تحمل کردن(Art of Suffering) می نامم. هنر درک این واقعیت که رنج و سختی و خطرات برنامه های زمستانی ناشی از چیست و چگونه می توان برخی را از آنها را کاهش داد و چرا باید برخی را نیز تحمل کرد. هنری که در آن علم و تجربه با هم به ما کمک می کنند. مقاله حاضر اطلاعای از  فیزیک، بیولوژی و تجربیات شخصی من را شامل می شود که مطمئنا خالی از اشکال و ایراد نیست و امیدوارم برای شما مفید باشد. این اطلاعات برای اکثریت کوهنوردان که در زمستان صعود هایی دشوار را اجرا می کنند مفید است. به یاد داشته باشد: "طوفان و سرما به این توجه نمی کنند که شما چقدر ورزیده و کارآزموده هستید."

"The storm doesn't care how experienced you are."

حقایقی  درباره  سرما از فیزیک:: سرما ما را سرد و گرما ما را گرم می کند، درست، اگر قرار بود ما تمام عمرمان  را در یک محیط گرم و نرم باشیم همین سطح از اطلاعات برایمان کافی بود. اما برای کوهنوردی اطلاعات بیشتری نیاز است. برای عموم مردم این موضوع جا افتاده است که اگر در هوای آزاد باشند و احساس سرما کنند و در همان حین باد بوزد آنها احساس سرمای بیشتری را خواهند کرد اما دلیل این موضوع چیزی است که برایشان اهمیت ندارد. اما پاسخ آن برای ما اهمیت زیادی دارد. دلایل علمی که در پشت این مطلب قرار دارد برای ما بسیار راهگشا خواهد بود. ما بدنبال یافتن دلایل علمی لرزییدن، احساس گرما و سرما هستیم. برای ما جزییات اهمیت دارد. هر چقدر که این جزییات را بدانیم احتمال صعود موفق خود را افزایش داده ایم. پس بیا یید با جزییات  شروع کنیم. با اتمها.

حرکت اتمها  :: هر اتمی محتوی انرژی است. اتمها حرکت می کنند و هر چقدر پرانرژی تر باشند با سرعت بیشتری حرکت می کنند. این حرکت با گرما اندازه گیری می شود. پس حرکت سریعتر نشانه گرمای بیشتر است. قانونی هست که می گوید: انرژی همواره بدنبال تعادل یافتن است. اما این تعادل با انتقال انرژی از سطح بالاتر به سطح پایینتر شکل می گیرد.و به عبارت دیگر از گرما به سرما. اتفاقی که می افتد آن است که در هنگام برخورد اتمها به یکدیگر انرژی از اتمهای پر انرژی به اتمهای کم انرژی  منتقل می شود. در این راه بخشی از گرما به اتم های کم انرژی منتقل می شود و به این شکل تعادل برقرار می شود. حالا می توان گفت که گرما وجود انرژی و سرما نبود انرژی است. حرکت اتمها در دمای  C 273.15 یا در 0 درجه کلوین متوقف می شود. دمای بخشهای درونی (Core) بدن ما 37 C و دمای لایه بیرونی آن 34 C است. به علت این اختلاف دما (گرادیان حراراتی)، حرارت هسته بدن به سمت لایه بیرونی منتقل می شود و حرارت (انرژی) از سطح پوست بدن به محیط منتقل می گردد. بسته به نوع پوشش، بخشی این حرارت از لباسها عبور کرده و به اتمسفر وارد می شود. این فرآیند، انتقال حرارت به طریقه هدایت (conduction) نامیده می شود.

تعادل حرارتی:: این انتقال انرژی (هدایت) ادامه دارد تا زمانیکه سطح انرژی در هر دو ماده برابر شود. این فرآیند تعادل حرارتی، نامیده می شود. درک مفهوم آن برای شما بسیار ضروری است، چرا که در کوهستان ادامه حیات شما به آن بستگی دارد. اگر قدری یخ را درکف دستتان قرار دهید فرایند انتقال انرژی آغاز می شود و تا برقراری تعادل حرارتی ادامه خواهد داشت. شما احساس سرما می کنید نه به این خاطر که سرما توسط اتمهای پوستتان جذب شده، بلکه به این دلیل که انرژی اتمهای دست شما به اتمهای یخ منتقل شده است. انتقال انرژی تا زمانی که دمای مولکولهای یخ به34 C برسد و با دمای پوست شما برابر شود ادامه دارد. به این دلیل که میزان انرژی بدن شما بسیار بیشتر از تقاضای  یخ برای رسیدن به 34 C است بدن شما این جنگ را می برد و یخ ذوب می شود. برعکس اگر شما برهنه در یک یخچال طبیعی قرار بگیرید این بدن شماست که بازنده این جنگ خواهد بود. پس ادامه حیات بدن ما بسته به این جنگ ایجاد تعادل حرارتی بین بدن و محیط اطراف است. ما در این جنگ همواره بازنده خواهیم بود اما خوشبختانه این امکان را داریم  تا خودمان را با غذا (انرژی)  و تجهیزات مجهز کنیم و جنگ را ادامه دهیم. زمانی که فرآیند تجهیز به هر دلیل متوقف شود ما قربانی این تعادل حراراتی خواهیم بود.

حقایقی در مورد سرما و بیولوژی بدن :: همانطور که اکثر کوهنوردان می دانند، دمای مناسب برای متابولیسم (سوخت و ساز) بدن 37 C است. این درجه حرارات باید برای انجام منظم فعالیتهای حیاتی در هسته (Core) بدن مانند قلب، شش ها، مغز ثابت باشد. لایه بیرونی این هسته از پوست با ضخامت 1.65 میلیمتر تشکیل شده است. پوست بدن مساحتی حدود 1.8 متر مربع را پوشش می دهد و وظیفه مهم آن که درجه حراراتی حدود 34 C دارد، کاهش انتقال حرارات بخش درونی بدن به اتمسفر است. اولین علائم تغییر درجه حرارت بخش درونی بدن لرزیدن و جمع شدن (پوست مرغی شدن) پوست بدن است.  لرزیدن تلاش بدن برای ایجاد گرما با منبسط و منقبظ کردن عضلات و ایجاد اصطکاک بین آنها  است. و جمع شدن پوست تلاش بدن برای راست شدن موهای سطح پوست و ایجاد یک فضای خالی برای گرم شدن بیشتر است. اگر این کاهش دمای بخشهای درونی بدن ادامه یابد، بدن گردش خون را محدود می سازد تا اتلاف حرارات را از طریق سیستم خون رسانی کاهش دهد. مثل عقب نشینی های  نظامی بدن نیز برای حفظ مغز و مرکز فرماندهی، انگشتان دست و پا و حتی خود دست و پا را قربانی می کند و با کاهش خون رسانی به آنها سعی در حفظ سطح فعالیتهای حیاتی بدن دارد. سرما زدگی عموما در این مرحله اتفاق می افتد.

در این شرایط بدن شما هورمونهای شیمیایی نیز ترشح می کند. تروکسین که باعث افزایش میزان متابولیسم بدن شده و آدرنالین که فشار خون را افزیش می دهد و سرعت تبدیل کلیکوژن به گلوکز و چربیها به اسید های چرب را افزایش می دهد. اگر تمام این کارها فایده ای نداشت و دمای دورن بدنتان 2 C کاهش یافت در این شرایط شما اثرات سرمازدگی را احساس خواهید کرد. سطح هوشیاری شما کاهش یافته، گیج و بیحال خواهید شد. در این شرایط اگر در موقعیت مناسبی قرار نداشته باشید و کمکهای اولیهه مناسب دریافت نکنید احتمال اینکه آسیب بیشتری ببنید وجود دارد. با توجه به کاهش سطح هوشیاری، نقش همنوردان شما در درک علائم اولیه سرمازدگی و نجات شما   بسیار مهم است. اگر کاهش دما همچنان ادامه یابد، عضلات، دست از فعالیت  خواهند کشید و کنترل کننده های حرارت داخلی بدن مثل هیپوتالاموس نیز متوقف می شوند. در این شرایط شانس زنده ماندن شما به حداقل می رسد. با کاهش دمای بخشهای داخلی بدن به میزان 5 C بدن دچار سرمازدگی شدید خواهد شد و بلافاصله مرگ در پی آن به سراغ  فرد می آید. اگر تجهیزات لازم و داروهای مناسب محیا باشد می توان افراد سرمازده ای را که درجه حرارات بدن آنها به کمتر از 15 C  نیز رسیده است نجات داد اما در کوهستان امکان امداد و نجات در این موارد و حتی کمتر از آن عملا غیر ممکن است.

به خدمت گرفتن علم  :: اما این مطالب چه کمکی به ما در کوهنوردی می کند؟  دانستن طریقه انتقال انرژی (گرما به سرما) در سطح مولکولها به ما این امکان را می دهد تا این انتقال حرارت را کاهش داده و سطح دمای بخشهای داخلی بدنمان را حفظ نماییم و بتوانیم زنده بمانیم. برای این منظور باید دیواری بسازیم تا این انتقال انرژی بین بخشهای گرم و محیط سرد اطراف آن کاهش یابد. این امر احتیاج به درک مفهوم عایق بندی کردن بدن با پوشاک(Insulation) و ماکزیمم کردن اثر بخشی دارد.

لایه بندی لباسها (Insulation) :: مهمترین یاور و کمکی که ما در این نبرد داریم، عایق بندی بدن خود با پوشاک مناسب است. نقش پوشاک در اینجا کمک به کاهش انتقال حرارت است که به علت شکل اسفنجی و وجود فضاهای خالی بین بافت آنها انجام می شود. در واقع هوا بهترین عایق برای محافظت بدن در برابر سرماست. فضای خالی بین بافت های لباس باعث کاهش شدت انتقال انرژی از سطح پوست به لایه های بالاتر می شود. در مقابل آب و رطوبت عایق ضعیف تری نسبت به هواست. به همطن دلیل است که پوشاک ضد باد (windproof) از پارچه های بدون منفذ تهیه می شوند.

چگونه بدنمان را عایق بندی نماییم ::  اگر شما یک خانه بودید در این صورت عایق بندی شما با کمی پشم شیشه و ورق های فایبرگلاس، کار سختی نبود اما اینطور نیست. متاسفانه موجود زنده ای هستید که بدنش دائما در حال تنفس است و تنها از گردش در محیط های معمولی راضی نمی شود بلکه نیاز دارد تا در سردترین محیط ها هم به فعالیت بپردازد. عایق بندی مناسب به معنی پوشش بیشتر نیست. عامل راحتی را نیز باید در نظر بگیرید. در واقع در اکثر مواقع فقط چند میلی متر ریز اقلیم (Microclimate) مناسب در کنار پوسستان به شما راحتی مورد نظر را می دهد. دقیقا همان کاری که حیوانات در طبیعت در سرمای شدید به کار می برند. بر این اساس باید به این موضوع توجه اساسی داشته باشید که هوای محبوس شده در بافت های پوشاکتان در واقع بهترین عایق حفظ حرارات بدنتان است. همان عاملی که کمپانی های تولید کننده پارچه نیز در تولید پارچه های مناسب از ان استفاده می کنند. این ریز اقلیم پیرامون بدن به علت جریان هوا (باد) دائما در حال خنک شدن است و به همین دلیل است که پوشاک تولید شده از پارچه های ضد باد مثل Pertex یا Ventile جز ضروری پوشاک کوهنوردان هستند. میزان حراراتی که یک کوهنورد در حین فعالیت تولید می کند برای سنجش میزان ضخامت عایق های وی بسیار مهم است و باید کنترل گردد. يک فرد که فعالیت می کند 1600 درصد از شخصی بدون تحرک انرژی (گرما) تولید می کند. به این دلیل است که می بینیم در اورست کوهنودان می توانند در دمای-15 C   هم به کوهنوردی بپردازند. زمانیکه مفهوم عایق بندی را دریافتید نکته مهم دیگری باقی می ماند و آن اینست که.......

گرم شدن بدن دشمن گرم ماندن آن است ('Getting hot is the worst way to stay warm'):: زمانیکه فعالیت می کنید و یا دمای محیط اطرافتان بیشتر از 37 C یا هردو، دمای بدنتان افزایش می یابد. زمانی دمای پوست بدن به 37 C می رسد بدن شروع به عرق کردن می نماید. عرق کردن تلاش بدن برای از دست انرژی (گرما) و رسیدن به تعادل حراراتی است. همانطور که همه ما می دانیم، زمانیکه بدن عرق میکند و پوست مرطوب می شود، آب شروع تبخیر شدن از سطح پوست می کند و سبب می شود تا پوست شما سرد تر شود.  علت این امر این است که زمانی ک عرق از سطح پوست شما به علت باد جدا می شود امکان تشکیل یک لایه نمدار از هوا در اطراف پوست بدنتان وجود نخواهد داشت وهرچه تعداد مولکول های جدا شده از پوست شما بیشتر مولکول های آب تولید شده توسط پوست باشد شما بیشتر (سریعتر) سردتان می شود. باد بیشتر (تند تر) تنیجه ای جز احساس سرمای بیشتر بر پوست شما برای شما نخواهد داشت. برای جدا شدن یک مولکول آب از سطح آزاد آب مقدار مشخصی انرژی لازم است و این مقدار انرژی با شدت باد رابطه عکس دارد. این همان پدیده معروف اثر باد سرما زایی (WindChill Effect) است. این فرآیند به شدت در کنترل دمای داخلی بدنتان موثر است و شما را سرد می کند (احساس سرمای بیشتری می کنید).

اما ...

مشکل اینجاست که وقتی یک کوهنورد فعالیت می کند و در نتیجه عرق می کند، حفره های خالی موجود در بافت لباس های وی پر ازآب می شود و به این علت هوا خاصیت عایق بودن خود را از دست می دهد. در این شرایط انرژی می تواند از طریق آبی که در اين حفره ها وجود دارد سریعتر انتقال پیدا کند. ....

برای خنک کردن بدن در این شرایط باید دمای هوای محیط کم شود . برای این کار یا باید کاهش سطح تولید انرژی (گرما) توسط عضلات اتفاق بیافتد یا به وسیله تعویض (remove) پوشش های مان اجازه دهیم تبخیر عرق از سطح پوستمان به راحتی اتفاق بیافتد. با آبی که در داخل بافت پارچه ها وجود دارد احساس سرما بسیار شدید تر حاصل می شود. بخصوص اگر پوشش های ضد باد هم وجود نداشته باشند. در واقع مشکل اصلی اینجا خودش را نمایان می کند یعنی اگر شما لخت بودید عرق می کردید و عرق از سطح پوست شما تبخیر میشد اما حالا شما در داخل لباسهایی خیس قرار دارید که شما را سردتر هم می کنند.

در اینشرایط فرض کنید که بدن شما فعالیت مناسبی هم نداشته باشد و انرزی مناسبی برای جایگزینی انرژِی ازهدر رفته تولید نکرده باشد (مثلا شما برای گرفتن عکس یادگاری در قله وقت تلف بکنید) در این شرایط بدنتان در معرض یک موقیت بحرانی قرار گرفته است. این پدیده خنک شدن (Chilling) است و یکی از مهمترین دلایل افت دمای بدن (hypothermia) است. اینکه درونتان طوفانی از سرما احساس کنید نه بیرونتان می تواند کشنده باشد( being the 'storm within' not the 'storm without' that can kill ).

دقیقا به همین دلیل است که یک لایه خشک و نازک در روی پوست لازم است تا یک ریز اقلیم (Micro Climate) فعال برای خشک نگه داشتن سطح پوست ایجاد کند. اگر این مفاهیم را درک کرده باشید و تجهیزات مناسبی نیز داشته باشید، می توانید تحت شرایط سخت و سرمای شدید نیز از بروز سرما زدگی جلو گیری نمایید.

عرق کردن ممنوع!::

شرکتها و کمپانیهای سازنده محصولات کوهنوردی در شعارهای تبلیغاتی خود ادعا می کنند که با محصولات قابل تنفس و خارق العاده خود، شما را گرم و سطح پوست بدن شما را خشک نگه می دارنند و این کار را تحت هر شرایط آب و هوایی و با هر سطح از فعالیت  بدنی شما می توانند انجام دهند. اما مشکل، محصولات تولیدی و کیفیت آنها نیست بلکه مشکل خود شما هستید. حتی بهترین محصولاتی هم که به عنوان لایه اول تولید شده اند زمانی که عرق کنید، خیس می شوند و کارایی شان کاهش می یابد و زمانی که بیش از حد فعالیت کنید دمای بدنتان بالای 37 C می رود، پس انتظار معجزه از این پارچه های پلی استری و پلی آمیدی نداشته باشد. اولین دفاع در برابر سرمازدگی و کاهش دمای بدن این است که بدانیم چطور از این محصولات بدرستی استفاده کنیم. وظیفه اول شما این است که با کنترل میزان تعرق و انتخاب ضخامت مناسب برای پوشاک لایه اول خود سطح دمای بدن خود را در 37 C تنظیم کنید. اگر رفتار کوهنوردان حرفه ای را بررسی کنید، خواهید دید که آنها از پوشاک نازک استفاده می کنند و زمانی که به دلیل سرمای شدید محیط مجبورند از پوشاک ضخیم تر و لایه های بیشتری استفاده کنند، آنقدر آهسته حرکت می کنند تا تولید انرژی در بدنشان را، در حد مشخصی محدود سازند. به این وسیله آنها میزان تعرق بدن خود را تنظیم می کنند. در ضمن در این مواقع میزان آمادگی جسمانی نیز بسیارمهم است. یک کوهنورد ورزیده کمتر از یک کوهنورد معمولی تقلا می کند و به همین دلیل کمتر هم عرق می کند.  شما حتما کوهنوردان مبتدی  را دیده اید که تمام لباسهای خود در حین حرکت پوشیده اند. دقیقا به همین دلیل است که آنها زودتر خسته شده و زود تر سرمازده می شوند.  آنها نمی دانند که به محض شروع کوهنوردی چه مقدار انرژی توسط عضلاتشان تولید می شود.

از مزیت های پارچه های بهره ببرید . :: دومین چیزی که باید به آن وجه داشته باشید استفاده از پوشاک با کیفیت و مناسب است. از پوشاکی استفاده کنید که دو مزیت را همزمان داشته باشند: به قدر کافی شکا را گرم نگه دارند و احتمال سرمازدگی  شما را کاهش دهند وبخاطر ساختار مناسبشان اگر شما موفق نشدید عرق کردن خود را کنترل کنید و لباستان خیس شد قالبیت خود را تا حدود زیادی حفظ کند. به این ترتیب شما به حد بالایی از کارایی در پوشاکتان می سرسید که به شما این توانایی صعود به ارتفاعات بالا در شرایط سخت و حفظ جانتان را می دهد. پارچه کتان بدترین منسوجی است که می توانید در پوشاک خود در برنامه زمستانی استفاده کنید. چرا که به طور کامل از عرق شما اشباع شده و اصلا توانایی انتقال عرق را به لایه های بعدی ندارد. به این ترتیب شما به راحتی سرما زده خواهید شد.

سه خاصیت مهم که پارچه های مورد استفاده در فعالیتهای زمستانی برای مقابل ه با سرما زدگی باید داشته باشند به این قرار است:

خاصيت فتیله ای داشتن (Wicking):

عرق باید از سطح پوست شما براحتی به لایه های بعدی منتقل شود تا به این ترتیب میزان انتقال حرارت ازبدنتان به کمترین مقدار خود می رسد. این اتفاق به می تواند به اشکال مختلفی صورت بگیرد و بطور معمول بوسیله پارچه های آب دوست (hydrophilic) در پوشاک لایه اول بدست می آید. لباسهای لایه اول به سرعت عرق را جذب کرده و بوسله حرارت دفع شدن بدن آن را به لایه های بالایی منتقل می کنند.

تراکم (Density):

یک پارچه کلفت دارای بافت بیشتر و فضای خالی کمتری نسبت به پارچه های نازک است و از آنجا که هوا بهترین عایق است، پارچه های نازک بهترین انتخاب ممکن هستند. بعلاوه اینکه زمان خشک شدن و گرم شدن وقتی خیس می شوند، در این پارچه کمتر از پارچه های ضخیم است.  پارچه های  تهیه شده از پر و پشم های خاص و پلی استرو پلی آمیدتحت عنوان تجاری پلار از بهترین این پارچه هستند.

خاصیت ارتجاعی (Stretch):

هر چقدر پارچه به پوست نزدیک تر باشد، انتقال عرق از آن بسیار بهتر صورت می گیرد. هر چقدر که با پوشاک لایه اول خود، سریعتر به تعادل حرارتی برسید، انتقال حرارت کمتری هم خواهید داشت و می توانید ریز اقلیم (Micro Climate) کامل تری را در سطح پوست خود بوجود آورید. این لایه نزدیک به پوست می تواند نقش بسیار موثری در تثبیت کردن یا بهم زدن تعادل حرارتی در مواقی که بدن سرد یا گرم می شود، داشته باشد. لباسهای لایه اول با خاصیت ارتجاعی بهترین پوشاک لایه اول هستند اما به مرور زمان خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهند و براحتی آسیب دیده و پاره می شوند.

لباسهای ضد سرما (Anti chill):: لایه بندی پوشاک بهترین راه برای رسیدن به راحتی و آسایش در شرایط سخت زمستانی است. با استفاده از پوشاک لایه اول جذب (Stretch)، با تراکم  و ضخامت کم، شما می توانید یک ریز اقلیم مناسب در اطراف پوست بدنتان داشته باشید که عرق را از سطح پوستتان جذب کرده و  آنرا به لایه های  بعدی منتقل می کند. با این لایه اول حتی در باد های شدید هم می توانید با اضافه کردن یک لایه ضد باد بخوبی از خودتان در مقابل سرما محافظت کنید. به همین دلیل است که کوهنوردانی را در هیمالیا می بینید که تنها لباسهای لایه اول خود را به تن دارند و یا در زیر لایه محافظ (Shell) خود تنها پوشش لایه اول را بر تن دارند.

قابلیت تنفس پوشاک خاصیت بسیار مهمی است و بهمین دلیل شما امروزه با پوشاکی روبرو هستنید که هر سه کار را در آن واحد می توانند برای کوهنوردان انجام دهند. این پوشاک نازک زمانی که با دستکش و کلاه (6 درصد از گرمای بدن از طریق سر به دفع می شود) مورد استفاده قرار بگیرند و قابلیت های بالایی از خود بروز می دهند. ضمن اینکه شما می توانید با افزایش و یا کاهش میزان تحرک خود میزان حرارت تولیدی توسط بدنتان را کنترل کنید. نکته مهم این است که شما به میزان کمتری عرق می کنید و خطر کاهش آب بدنتان (dehydration) شمار را کمتر تهدید می کند که خود عامل دیگر در احساس سرماست. در این شرایط حتی اگر احساس سرما کنید می توانید با افزایش یک لایه به پوشش خود از خود به خوبی محافظت کنید. نکته آخر این است که مطمئن شوید تمام لباسهای انتخاب شده برای لایه های مختلف به خوبی در بدنتان قرار (Fit) می گیرند و به تن کردن و خارج کردنشان براحتی برایتان امکان پذیر است. تنها بر روی شلوارتان متمرکز نشوید که بآیا براحتی متوانید آنرا بپوشید و استفاده کنید در مورد سایر پوشاکتان هم وسواس به خرج دهید.

فرستاده شده توسط سهند پیمان از گروه همت شمیران .

ترجمه آقای رضا فتحی

18 سپتامبر 2006

برای من این تابستان مانند دیگران کاملا متفاوت از تابستان های دیگر است . من کاملا چشم انداز صعود را عوض کردم . من قبلا نمیتوانستم صعودی را از صخره ای دست نخورده و دورافتاده داشته باشم زیرا آمادگی لازم برای این صعود را نداشتم . این اتفاق در دره Ordesa  واقع در مرکز Pyrenees افتاد . من تمام آخر هفته های ماه ژوئن را در Ordesa و بر روی تکه سنگهای 400 متری معلق بوده و تفریح میکردم .

در اواسط جولای در سراسر اروپا و ریکار هوا گرم بود و من درست در همین زمان به Chamonix در مرکز آلپ رسیدم . ما قصد داشتیم که از مسیر معروف Cassin در Walker Spur که در کوه Grandes jorasses با ارتفاع 4208 متر قرار دارد صعود نماییم . این اولین تجربه صعود آلپی ما بود و به محض اینکه ما رسیدیم شرایط خوب برای صعود مهیا شده بود . ما احساس کردیم که در این صعود موفق خواهیم بود . خیلی سریع شروع به امتحان مسیر کردیم . صعود از این دیواره ی 1200 متری عجیب را فقط با استفاده از تبر یخ در بعضی از قسمت های مسیر انجام دادیم . میخواهم این داستان کوتاه را در مورد تابستان ویژه و عجیب خودم تعریف کنم . تابستان بسیار شخصی من .

امروزه و در این زمان هنوز قلب و ذهن من از اینکه با هم هماهنگ نیستند مایوسند و هنوز هم هر دوی آنها در صعود هایم آنطور که بدنم تمرکز دارد ، متمرکز نمیباشند . قلبم هنوز درگیر تجربه ام در Walker Spur میباشد و آرزوی صعودی دیگر مانند آن را دارد . مطمئن نیستم . ذهنم به من میگوید : " هی جیسون ! اکتبر ماه صعود مورد علاقه توست و الان وقتشه ... " . بله و این درست است ؛ هنگامی که انگیزه ای در ذهن شما جرقه میزند کم کم  شکل واقعیت به خود میگیرد .

هفته گذشته بطور جدی تصمیم گرفتم که دوباره کار کردن بر روی صخره ای واقعی را شروع کنم . از Vadiello در کوه Range که همسایه Rodellar بود دیدن کردم . دوست دارم در اطراف Huesca به صعود بپردازم . در این ناحیه احساس راحتی میکنم . در آنجا دوستان محلی خوبی دارم و امکانات زیادی که در مناطق مشهوری مانند Rodellar وجود دارد نیز موجود میباشد .

بنابراین من مسیری به نام Powerade را با درجه سختی 5.14c امتحان کردم . بیش از 40 حرکت . درجه سختی مسیر بین NOWA ( 5.14b ) که اتمام  آن بلدرینگ با درجه سختی 5.13d میباشد . وقتی که به آنجا رفتم درگیر شرایط جدی مشابه ای مانند تجربه قبلیم شدم . موضوع این بود که سه سال پیش من به NOWA  فرستادم و هر دفعه Powerade را امتحان کردم مجبور بودم که تمام مسیر را قبل از پیوستن به مسیر 5.13d تکرار کنم .

ابتدا احساس خطر نمودم زیرا یک لحظه فکر کردم اگر از مسیر 5.14b سقوط کنم چه اتفاقی می افتد ؟ سپس بصورت بی اختیار : یکبار که از مسیری صعود میکنم دیگر اندازه کافی انگیزه برای تکرار آن ندارم . بنابراین چنین شرایطی به من اجازه نمیداد که همین طور در مورد مسیری آرام با انگیزه بمانم . این شرایطی بود که من هردفعه که این مسیر را امتحان میکردم تجربه می نمودم .

به هرحال در اعماق قلبم میدانم که اگر بخواهیم که موفق شویم همانطور که در اسپانیایی میگویند : " Tengo Que Coger el Toro Por Los Cuemos " به این معنی که اول باید تمرکز کنم و انگیزه کافی داشته باشم حتی قبل از اینکه دوست داشته باشم از آن مسیر صعود کنم . ذهنم در حال مجادله است شاید احتیاج دارم که قلبم را از کوه ها بدزدم .

 ادامه دارد ...

برای پاسخ به این سوال به ستون نظر سنجی در سمت چپ زیر قسمت پیوندهای وبلاگ مراجعه نمایید .

مقدمه :

او نسبت به زنان دیگر در دنیا در سطحی بسیار بالاتر به کوهنوردی می پردازد . اولین کسی بود که در ماه می 1998 به Honky Tonky با درجه سختی 5.14b (8c) صعود کرد همچنین Bimbaluna با درجه سختی 5.14d و Bain de Sang با درجه سختی (5.14c/d) و بیش از ۳۰ مسیر با درجه سختی 5.14 که شامل Hidrofobia با درجه سختی (5.13d/14a) میباشد .  اهل منطقه ی باسک اسپانیا است . هر دو هفته خبرهایی در مورد تمرینات سفرها و زندگی او به عنوان بهترین کوهنورد زن شنیده می شود.

او چنین سخن میگوید :

الان ماه اگوست است  من در حال تمرین برای یک صعود موفق هستم.

انکار نمی کنم که این روزها نسبت به این جور سوالها حساس شده ام . کوهنوردی و مخصوصا ورزش کوهنوردی به عنوان ورزشی انفرادی ورزشکار را به شخصی مغرور تبدیل می کند . کوهنورد تمایل دارد که دنیایی جدید بیافریند که حول او بچرخد . حتی خود من وقتی در مسیری حرکت می کنم ذهنم را از همه چیز حتی خودم خالی می کنم .

اخیرا هنگامی که با تعدادی از دوستانم در حال بازدید از چندین صخره بودم تعدادی کوهنورد که تصادفا با آنها برخورد کردیم موجب تعجب ما شدند . بدون توجه معارفات اولیه گفتند ما بالا آمده ایم شما چه طور این کار سخت را انجام داده اید ؟ دوستانم نیز به همراه آنها شروع به تمجید از من کردند . برای من عجیب بود اما قسم می خورم که بارها این جملات را با گوش خود شنیده ام و این گونه افراد را دیده ام .

اطلاعات در مورد  سنگ های سخت خیلی سریع در اینترنت منتشر می شود درست مانند اخبار بورس . ما وقت کافی برای خواندن این گونه مطالب نداریم . من فکر می کنم که آنها فقط یک سری مطالب ساده و تو خالی هستند . برای برخی کوهنوردهای جدید میزان سختی معیار بسیار مهمی شده است . شعار آنها این است هر چه قدر سنگ سخت تر باشد شما مشهورتر خواهید شد و شادی بیشتری دریافت می کنید .

می دانم که تا حدی اغراق آمیز است اما فکر می کنم که هر روز بیشتر و بیشتر به واقعیت نزدیک می شود . فکر می کنم که تا حدی من نیز در این اخبار موثر بوده ام . من کوهنوردی با دوستان و لذت بردن از این عمل را به موفقیت های بزرگ تر ترجیح می دهم . فارغ تحصیل شدن موفقیت های کوتاه شهرت و...مهم نیستند مهم تاثیری است که در زندگی انسان به جای می گذارند.

در این هنگام صدای کرنومتر بلند شد و من باید دور جدیدی را شروع کنم . 

منبع سایت : Http://climbing.com

ترجمه اختصاصی برای وبلاگ کوهنوردی توسط  : مریم صمدی

درج و انتشار این مطلب تنها با ذکر منبع (وبلاگ کوهنوردی زندگی و لذت آزادی در اوج بلندی ها) مجاز میباشد.

بدينوسيله و با عرض پوزش از تمامی دوستان مخصوصا شما خواننده عزیز بنا به دلایلی از نوشتن نظر در تمامی وبلاگ ها عليرقم ميل باطنی ام خودداری مينمايم و تنها بوسیله E-Mail با همنوردان عزیز ارتباط برقرار خواهم نمود .
باشد تا رفیقان نارفیق مردانگی داشته و ناشناس کامنت نگذارند .

بدینوسیله پیشنهاد میگردد در راستای حمایت از عزیزان و همنوردانی که در زمینه کوهنوردی و مسائل مربوط به کوهستان در روزنامه ها ٬ مجلات ٬ کتاب ها و وبلاگ ها مطلب می نگارند ٬ انجمنی با نام انجمن کوه نویسان تشکیل گردد . بدیهی است که طرح و تشکیل این انجمن نیاز به جلسات مشاوره و همفکری دوستان همنورد و کوه نویس را دارا میباشد . به همین علت از دوستان و همنوردان عزیز تقاضا میشود که پیشنهادات و نظرات خود را با این وبلاگ ( کوهنوردی زندگی و لذت آزادی در اوج بلندی ها ) در میان بگذارند .

پیشنهادات این وبلاگ :

۱. ساخت وبلاگی با عنوان انجمن کوه نویسان .

۲. برگزاری  جلسه و یا جلسات مشاوره و همفکری در زمینه تشکیل این انجمن .

۳. تعیین و نوشتن مفاد اساسنامه و درج آن در وبلاگ انجمن .

اهداف :

۱. حمایت از کوه نویسان .

۲. انجام برنامه های فرهنگی .

۳. تشکیل گروه کوهنوردی .

۴. اطلاع رسانی منظم و بروز اخبار کوهستان .

۵. آشنایی کوهنوردان و فعالیت هایشان با یکدیگر .

۶. ایجاد بانک اطلاعاتی درباره کوه ها ٬ مسیر ها ٬ کوهنوردان و ...

هر کدام از این بخش ها خود نیز دارای زیر مجموعه هایی میباشد که در طی اولین نشست مطرح خواهد گردید .

مدیریت وبلاگ کوهنوردی ٬ زندگی و لذت آزادی در اوج بلندی ها

رضا       آموزگار

با احترام فراوان

رضا آموزگار